Geen categorie, Jeugdhulp

Jeugdambassadeur Kevin schrijft over de jeugdzorg aan ‘Lieve Emma’

Kevin Scholte werkt in de gesloten jeugdzorg. Als gepassioneerd jeugdambassadeur deelt hij eens in de maand/twee maanden zijn gedachten over de jeugdhulpverlening op LinkedIn. Hij richt zijn blogs als brief aan Emma, de fictieve* social media-adviseur van minister Hugo de Jonge. Deze vijftiende ‘Lieve Emma’ gaat over het zorgsysteem dat volgens Kevin niet werkt in de huidige situatie.

TEKST: Kevin Scholte
NABEWERKING: Ismay Gossen

Lieve Emma,

Sorry dat ik denk en handel in gelijkheid in plaats van hiërarchie.

Sorry dat ik denk en handel in ondersteuning en zorg voor de jongeren en hun ouders in plaats van geld.

Sorry dat ik fouten maak en hier van leer.

Sorry dat ik de jongeren in de geslotenheid zie als mens.

Sorry dat ik hun ouders zie als mens.

Sorry dat ik ‘s avonds om 22:00 nog video-bel en meekijk met een jongere die ik begeleid die is verhuisd en even vast liep met zijn bed in elkaar zetten.

Sorry dat ik in ze geloof.

Sorry dat ik nu vast iets vergeet waar ik sorry om hoor te zeggen.

Sorry dat ik helemaal vergeet te vragen hoe het met jou is? Houd je het vol? Ben je druk nu de verkiezingen eraan komen? Zal wel een gekkenhuis zijn. Weet jij al op wie je gaat stemmen? Trouwens, sorry dat ik me zoveel verontschuldig lieve Emma. Maar dit gevoel bekruipt me soms als ik niet volgens het vastgestelde systeem werk. Terwijl dit al langer is vastgesteld dat het niet helpend is in de situatie waarin de sector zich bevindt.

Je denkt nu vast, daar komt hij weer met een voetbal metafoor, dus houd je vast. Een systeem van een voetbalteam maak je ook op basis van het spelersmateriaal dat je hebt. Je ziet dat clubs, die strijden tegen degradatie, hier naar kijken. Welk systeem zorgt dat de spelers het best tot zijn recht komen en tot resultaat komen? Bij de teams die strijden voor het kampioenschap zie je dat zij spelers zoeken die in het systeem passen.

Wat er in de sector is gebeurd lieve Emma, is een mix (wat er op papier natuurlijk perfect uit zou hebben gezien) van beide situaties, het systeem is namelijk veranderd zonder te kijken of de medewerkers hierdoor betere prestaties (hulp/ondersteuning) kunnen leveren. Hierdoor staan steeds meer jongeren, ouders en hulpverleners op om te zeggen dat het niet werkt. Ook komen door deze situatie jongeren, ouders en hulpverleners tegenover elkaar te staan lieve Emma. Iets waar we aan moeten werken.

In het voetbal keren de supporters vaak tegen het team wanneer zij zien dat het niet goed gaat, er is geen strijd en geen passie. We kennen allemaal de beelden van supporters die de spelersbus opwachten om hun frustratie kenbaar te maken. Ook stapt vaak de aanvoerder naar de trainer om het ongewis van het team tegenover het gestelde systeem kenbaar te maken. Dan is het aan de trainer en club om hier iets aan te doen.

Lieve Emma, als we dit allemaal naast de gebeurtenissen en verhalen uit de jeugdzorg leggen, zie je dan ook de gelijkenis?En meer geld is niet altijd een optie, want daar wordt niet het hele ‘team’ beter van. Verdeel wat er nu is, er moet een team staan. Ik voel me een aanvoerder, en met mij nog vele andere, die laat zien dat we ook kunnen presteren in dit systeem. Maar dat het alsnog niet altijd genoeg is.

We moeten dit samen doen, ieder in zijn of haar kracht: jongeren, ouders, hulpverleners.

Een voetbalteam met alleen maar jonge spelers zonder ervaring kunnen ook niet stabiel functioneren elke keer. Daar is een mix met ervaren profs voor nodig. Die weten wat er gevraagd wordt, die de jonge generatie er doorheen kunnen slepen. Teams waar die ervaren krachten worden afgedankt en weg mogen, zie je instorten. Zo ook de sector, we moeten zorg dragen voor de ervaren mensen en zorgen dat de nieuwe werknemers dan beter worden ingewerkt. En zorgen dat ouders en jongeren gehoord worden naar wat zij zien en voelen.

Daarnaast heb ik je de vorige keer verteld over mijn droom toch, lieve Emma, een idee, een kans. Om het gewoon anders te doen, voorbij de beperkingen van het systeem zoals we het nu kennen, rekening houden met iedereen en alles wat erbij hoort. Wie heeft lef/schijt om een avontuur aan te gaan, misschien weet jij nog iemand? Ik heb al een mooi gesprek staan, maar je kent me, ik wil niet te lang praten. Laten we het doen!

Ik ben er klaar voor, ook klaar mee, klaar met hoe het ging en hoe het gaat.

Sorry, sorry dat het een lange brief is. Kan jij dit misschien weer doorgeven, wellicht na de verkiezingen aan de persoon wie zich dan verantwoordelijk voelt en/of is, ben benieuwd wie het wordt. Ik hoop in ieder geval dat jij blijft, want we moeten dit samen doen!

Schrijf je snel weer.

Groetjes,

Kevin

* Kevin Scholte schrijft in zijn vrije tijd vaak spoken word teksten. Een van zijn eerste teksten die hij over jeugdzorg postte ging een aantal jaar geleden viraal. Kevin besloot zijn tekst toen ook door te sturen naar minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid. Daar kwam toen een positieve reactie op van de social media adviseur van De Jonge. ‘Mooie tekst Kevin, blijf deze zeker maken.’

‘Een leuke reactie, maar daarna dacht ik: dit is jouw werk. Jij krijgt hiervoor betaald om hier positief op te reageren. Het zou hetzelfde zijn als een jongere via het intercomsysteem in de gesloten jeugdzorginstelling om mij vraagt, maar ik zeg tegen de receptionist: vraag eens wat hij wil’, vertelt Kevin. ‘Ik snap dat minister De Jonge een andere functie bekleedt, maar het was wel alsof mijn boodschap niet echt aankwam.’

Zo ontstond ‘Lieve Emma’, waarbij Emma dus de gefingeerde naam is van de social media adviseur van minister De Jonge. ‘Ik vond het een grappige vorm om indirect problemen binnen de jeugdzorg op de kaart te zetten’, legt Kevin uit. In zijn teksten gebruikt hij veel voetbalmetaforen. Toen hij besloot dat het na drie teksten wel genoeg was, kreeg hij van meerdere lezers de vraag waar de nieuwe ‘Lieve Emma’ bleef. Oftewel, Kevin blijft zijn brieven schrijven. Binnenkort kunnen we de zestiende editie verwachten.

Ook interessant