Effectiever om het gevaar uit huis te plaatsen dan de kinderen?

Home Forums Voorkom Uithuisplaatsing Effectiever om het gevaar uit huis te plaatsen dan de kinderen?

3 berichten aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Auteur
    Berichten
  • #5078
    Ismay
    Sleutelbeheerder

    Armoede. Werkeloosheid. Alcohol. In een gezin met twee jonge kinderen in de regio Noord-Veluwe leidde deze cocktail tot meerdere meldingen van huiselijk geweld. Om ervoor te zorgen dat het weer veilig werd thuis, zijn niet de kinderen maar de váder uithuisgeplaatst.

    Wat denk jij over het (tijdelijk) uithuisplaatsen van ‘de probleemveroorzaker’?

    #5182
    Daisy
    Bijdrager

    Dit is natuurlijk een prima idee, tenzij….
    Helaas word dit soms ook gedaan zonder gedegen onderzoek en geen follow up. Dus wanneer niet juist ingezet kan dit zorgen voor niet wenselijke situaties..
    Een ouder word onterecht uit huis gehaald of word terecht uit huis gehaald maar er volgt vervolgens niets. En dit laatste kan de situatie ook explosiever maken. En in de eerst situatie kan het ook zeer schadelijk zijn voor een ouder die onterecht huis zijn of haat huis word gehaald.
    Dus ja de pleger uit huis halen kan een goede optie zijn, mits zorgvuldig uitgevoerd.

    En er word nu gedaan alsof dit iets nieuws is, maar dit is een oude methode die weer leven in is geblazen. Geen idee waarom men er mee gestopt was. Volgens mijn herinnering was het toe een 10 dagen regeling of zo iets

    #5180
    Ronald
    Bijdrager

    Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Een ‘lichte’ ingreep ten koste van (schuldige) vader om (ingrijpende) uithuisplaatsing van (onschuldige) kinderen te voorkomen. (Kosten-)effectief ook.

    En inderdaad, dit is “too good to be true”.

    Want dit betreft niets minder dan een (inderdaad goedkoop klinkende) truc om (duur, lastig en stroperig) strafrecht in te wisselen met (lean) bestuursrecht. Dus verdwijnt met de problemen in het gezin tevens gedegen (strafrechtelijk) onderzoek, en rechtsbescherming voor betrokkenen.

    Om een en ander snel te kunnen duiden (dus wie levert nu daadwerkelijk wat voor gevaar op voor de kinderen) gebruikt men het daartoe ontwikkelde “instrument” RiHG. En zoals dat zovaak gaat met dergelijke simpele afvinklijstjes (zeg maar de Jan-boerenfluitjes voorganger van algoritmes) zit het (bestuurlijke) wensdenken besloten in de beslisboom. Zie toeslagenaffaire.

    Dus: ‘alcohol’ +’werkloos’ + ‘migratie-achtergrond’* = CODE ROOD!

    Uit huis die gast. Immers zo gevaarlijk en schuldig als wat. Dat is ‘objectief’ vastgesteld. ‘Voldoende aangetoond en bewezen’. Want ‘het instrument’ zegt het.

    Ad *: dat aspect scoorde in de 2017-variant van het instrument daadwerkelijk; bovendien (anders dan de overige ‘vlaggen’ hartstikke makkelijk en objectief vast te stellen middels kleurtje en accent danwel paspoorten; zie toeslagenalgortime.

    Maar betreffende beslisboom is vormgegeven op basis van uiterst grove statistische vereenvoudigingen. En bovendien; hoe stelt men de (mogelijke?) invloed van dat (veronderstelde?) bovenmatige alcoholmisbruik op de (geschetste?) crisistoestand van de kinderen vast? En wie doet dat dan? Met welke kwalificaties en bevoegdheden? Op basis van welke wettelijke kaders? Jeugdwet? Bestuurswet? Ambtenarenwet?

    Strafrecht in elk geval niet. Dat was te duur en onuitvoerbaar. Als gevolg van rechtsbescherming en bezuinigingen bij politie en justitie. Daarom waren bestuurlijke maatregel en ‘instrument’ immers uitgevonden. Als gedroomde kostenbesparing.

    Overmatig middelengebruik en verslavingen zijn op zichzelf natuurlijk stevige voorspellers voor kwalijk gedrag en allerlei andere problemen. Maar wie is nu bevoegd om dat vast te stellen?
    Want anders dan in het stuk (en betreffend beleid) gesteld, kan een dergelijke vader-uithuiszetting voor hem (en zijn kinderen en familie en sociale omgeving) zeer destructief uitpakken voor allen. Bovendien zijn er dan zoveel ketenpartners betrokken dat niemand hen nog kan bevrijden uit de aldus om het gezin gelegde ketting.

    Als betreffende gemeente dan inderdaad ook zijn Sociale Domein niet meer onder controle heeft en (eigenlijk) niet meer kan bekostigen, dan zijn de rapen helemaal gaar. Zoals betreffende bestuurder van Stichting Jeugd Noord-Veluwe “tevreden terug blikt”:

    “Een familielid besloot de vader in huis te nemen totdat een behandeltraject bij de verslavingszorg werd gestart. Het resultaat? De kinderen konden thuisblijven, de vader kickte af. Het is echt veel effectiever om het gevaar uit huis te plaatsen dan de kinderen. Kwestie van omdenken.”

    Immers heeft en krijgt die gemeente, zoals de meesten, de noodzakelijke noodopvang (voor vader in dit geval) niet geregeld. Dus wordt die verantwoordelijkheid oneigenlijk teruggelegd bij de familie en sociale omgeving van betreffende kinderen(!), waardoor het netwerk niet versterkt wordt (wat wel noodzakelijk zou kunnen zijn) maar op uiterst ernstige wijze belast.

    Dit hele instrumentarium betreft een inmiddels achterhaalde gedachtengang; de spierballentaal afkomstig van Opstelten cs: Op z’n Rotterdams zeg maar. Erger is dat de professionals en bestuurders in het sociale domein die justitiele niet-lullen maar poestsen taal nu hebben voorzien van een ‘zacht’ en kind-gericht sausje. Zoals blijkt uit de valse tegenstelling die besloten is in de titel “Veel effectiever om het gevaar uit huis te plaatsen dan de kinderen”.

    We zijn verder van huis dan ooit.

3 berichten aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.