Gezinshuis

Eerste islamitisch gezinshuis geeft kennis door aan andere gezinshuisouders

Jamila Yaqini en haar man Mohammed richtten twee jaar geleden het eerste islamitische gezinshuis ‘El Noor’, in Nederland op. We willen graag weten waar ze nu staan, wat voor ontwikkelingen zijn er geweest de afgelopen jaren? Jamila geeft ook tips en adviezen aan andere gezinshuisouders en pleegouders die zorgen voor kinderen met een islamitische achtergrond.

TEKST: Sharon Mangkoewihardjo


Wie zijn jullie en wat doen jullie?
‘Wij zijn een Marokkaans echtpaar uit Breda met een islamitisch gezinshuis. We willen kinderen in de eerste plaats een gezonde en veilige plek geven waar ze kunnen opgroeien. Dat is voor ons het belangrijkste. We zijn steeds aan het uitbreiden en groeien en zetten ons bijvoorbeeld ook in voor de werving en voorlichting aan potentiële gezinshuisouders en pleegouders.’

Wat maakt jullie islamitisch gezinshuis anders dan een niet-islamitisch gezinshuis?’
‘Wij spreken af met de ouders of ze willen dat hun kind vast, bidt, Koran leest, en naar de moskee gaat. We betrekken de biologische ouders zoveel mogelijk en het kind staat centraal. Natuurlijk bespreken we met het kind waar hij of zij behoefte aan heeft. Als het kind het niet wil, dan doen we het niet. Wij zijn zelf wel praktiserend moslim, maar de kinderen hoeven niet mee te doen als ze niet willen. Als een kind een kerstboom zou willen, zouden we een kerstboom nemen.
We hebben korte lijnen met de ouders, bijvoorbeeld rondom verjaardagen. Als het mag van jeugdzorg komen ze eten of op verjaardagen en bespreken we met de ouders wat ze willen met de verjaardagen.
We hebben niet alleen islamitische kinderen in huis, maar ook christelijke en atheïstische kinderen. Ook vieren we de westerse feestdagen: we vieren pakjesavond want we leven in Nederland met de Nederlandse cultuur. Er is ruimte voor beide culturen.’

Welke ontwikkelingen hebben jullie in de laatste twee jaren doorgemaakt?
‘We zijn heel klein begonnen, maar we krijgen nu bijna elke dag aanmeldingen. Op dit moment hebben we twee huizen naast elkaar. Deze hebben een overloop en een aanbouw gekregen waardoor het een geheel is geworden. Ook hebben we de kamers laten verbouwen. De gemeente Breda heeft ons geholpen met de vergunning voor een dakkapel. Ons huis bestaat nu uit twaalf kamers en een jongens- en een meisjeshuis waar we negen kinderen verzorgen.
We hebben vier kinderen uit hetzelfde gezin en een broertje en een zusje uit hetzelfde gezin. We zien dat er heel veel behoefte is aan is, om broertjes en zusjes bij elkaar te houden. We werken met z’n vieren, dus wij als echtpaar en twee hulpverleners. Onze jongste dochter is in opleiding als hulpverlener, ze ziet de kinderen hier binnenkomen en groeien, daar wil ze ook aan bijdragen.’

‘Verder geeft mijn man workshops en trainingen op scholen en bij jeugdhulporganisaties over het werken met kinderen met een islamitische achtergrond. Een onderwerp waar hij voorlichting over geeft is bijvoorbeeld radicalisering. Hiervoor kunnen mensen contact opnemen met Inara Jeugdhulp. Volgende week komen er professionals bij ons aan tafel zitten, zij willen graag hulp bij de werving van potentiële gezinshuis- en pleegouders. In het verleden hebben we de werving laagdrempelig gehouden door de voorlichting in de Nederlandse en Arabische taal te geven.’

Ik las dat veel potentiële gezinshuisouders toch niet doorzetten omdat de training en screening ze afschrikt. Wat kunnen we doen om deze barrières weg te nemen?
‘We zien dat potentiële gezinshuisouders en pleegouders afhaken omdat je veel verantwoordelijkheid krijgt. Soms heb je kinderen met zware problemen waar je 24 uur per dag mee bezig bent. Of een kind heeft epilepsie of gedragsproblematiek. Maar wij zien dat er ook altijd weer iets moois gebeurt, waardoor het zonnetje weer gaat schijnen, wat weer energie geeft. Mensen uit ons netwerk nemen soms een kind mee voor een gezellig dagje uit, bijvoorbeeld.’

‘Ons werk lijkt moeilijk en eng, maar het valt reuze mee. Wij zijn bijvoorbeeld in februari op vakantie geweest naar Egypte met alle kinderen. En het ging helemaal goed, de kinderen hebben genoten en hadden het gevoel van: ‘We horen erbij.’ We merkten dat de kinderen rustig werden en accepteren meer gezag.’

Hebben jullie adviezen en tips voor pleegouders en gezinshuisouders?
‘Wij maken zelf deel uit van een netwerk van dertig gezinshuizen in Noord-Brabant: als mensen uit het netwerk vragen hebben geven we advies, bijvoorbeeld over de taalbarrière of culturele aspecten, zoals de ramadan. Mijn tip is: zoek islamitische mensen die je advies kunnen geven.’

Bezoek de website van El Noor voor meer informatie over dit mooie gezinshuis.

Meepraten over dit onderwerp? Ga naar het forum over diversiteit in de jeugdhulp en laat weten hoe jij zou zorgen voor meer islamitische gezinshuisouders en pleegouders.

Ook interessant